Hiç acımadan vurdular, dağıttılar bütün güzellikleri
Ne bebeklerin iniltileri ne de şehirlerin birer birer yok oluşu tatmin etti onları
Dağarcığımızda sözcük kalmadı bir şey söylemek için
Kelimem kalmadı
Sözün bittiği yer bu olmalı! ...
Bir avuç insandı özgür olmayı isteyen
Şarkılar bile sustu
Sessiz yığınlara inat her mahalle başında hayatta kalmanın planları yapılıyordu.
Daha oyun oynayacaktılar, âşık olacaktılar
Onurluca yaşamayı bilen bir çağın vicdanıydı onlar
Koşacaktılar, çimenlere yatacaktılar.
Bazılarının gezecek ayakları bile yoktu
Bazıları geceleri ellerinde taşlarla uyuyordu kardeşlerini korumak için
Gülmeyi kurşun delikleriyle dolu evlerinin beton duvarlarından öğrendiler.
Başlangıçta merhameti çalınmış dünyayla oyuna kalkışmışlardı
Ardından hayat zar tuttu.
Böyle söylediler terazide sol kefesi ağır gelecekler.
Ama bilemediler bu yeryüzünü artakalan dünya olduğunu.
Daha büyüyecektiler.
Olmadı, olmadı
Vurdular.
Ve ant içerim ki,
bir mendil işleyeceğim yarına kadar,
gözlerine sunduğum şiirlerle süslü
ve bir tümceyle, baldan ve öpücüklerden tatlı:
"Bir Filistin vardı,
bir Filistin gene var!"
ah hocam filistinli çoçuklarla öfkesi içimizde kalmış yaralara parmak bastınız.duyarlılığınızdan dolayı teşekkür ediyorum.keşke bunu bütün insanlar yapsaydıda bu gün filistin daha özgür bir toplum ve yaşanılası bir yer olsaydı.çoçuklar ağlamasaydı.. ama onları dualarda unutmayalım bari.kalemine sağlık.eyvallah
Ve ant içerim ki,
bir mendil işleyeceğim yarına kadar,
gözlerine sunduğum şiirlerle süslü
ve bir tümceyle, baldan ve öpücüklerden tatlı:
"Bir Filistin vardı,
bir Filistin gene var!"
Ve ant içerim ki,
bir mendil işleyeceğim yarına kadar,
gözlerine sunduğum şiirlerle süslü
ve bir tümceyle, baldan ve öpücüklerden tatlı:
"Bir Filistin vardı,
bir Filistin gene var!"
Kitap Evi
Arama
Üye Listesi
Takvim
Yardım
Forum Sanat Bulvarı
*Bizden Edebiyat*
Filistinli Çocuklar
