Bir mevsime adınla vurgulandım..
Baharım ilkliğine son verirken ve meyveler henüz içlenirken hayata.. Yasaklığınla vurdun ruhumun kırılacak dallarına.. Kahretmeli beddualarla dilleniyorduk, utangaçlığımıza.. Bir yaşanmışlığa vurulup, içimizdeki tekerrürüyle biz istemine uzaktan bakmayı, bizliğe yeğledin.. sonra oturup k/ayıplarımıza ağıtlar.. Eyy-vah yandık.. Zaman suskundu.. Güneş bahara olan hainliğini bir kere daha ortaya koyuyordu ki sabah hiç gün yüzüne vuramıyordu.. Geceler yirmi dört saatle pazarlığa oturmuş ve hepsini kazanmış mağrurluğundaydı.. Biz demek için çırpınan içime ne de hiddetlenmiş..

Utandık.. Ve hatta kızgınlıkla, ayrıklıkla, nefes kayıplarına tutunarak gülümsemelerimize cezalar kestik.. Hiçbirşey bulamadığımda en yakınımdakine, en yanımdakine vurdum cümlelerimi.. Ama niyetimde kötülük kokamazdı.. Sadece'liğini hatırlatmaktı nerde olduğunu anlayamadığım sevmişliğine.. Hayat verdiği kahırları yüzüne vurmamdan bitkin düştü.. Ki aşkla kavgaya tutuşturdu beni.. Ona sabrımı biçti.. En olmadık türküler söyletti.. En sanılmadık yerlerde bekletti.. Belki de galipti.. Sen bilemedin ama seni benim hakemim seçti.. Seni benim hakimim seçti.. Şikayetlerim beni azad ettiğin anlardan başladı.. Kölen olmaya vurgun ve aşımlık asırlık yollardan geçecek kadar kavruktum ben.. Sen sevilmişliğinden yoksul, bi o kadar da akılsızlıklayım.. Anlayamadım sana fırlatışımı cümlelerle kanlarımı.. 'Korkmayacağını bildiğimdendi bu' sanmışlığındayım.. Bildiğini umuyorum onların hiç dokunamadığın tenimden olduğunu..Ama sen yine de bu suçlu yanıma cezalarla teselli ver.. Beni aşırı dozda sevilmişlikle ölüme mahkum et.. ve Aşk kustur .Ne sebebin varsa engelleyen seni, hepsini sözlerinle ruhuma kazı.. kirliliğim kapatır hepsini..... Tüm yaralara adını bas. Beni bu halde bırakma.. an çekişiyor yaşanmamışlıklar.. Bir çırpıda al canımı canınla, canına değsin ruhum.. Bilirsin bir buseyle geçer, bir öpüşle kapanır tüm eksikliklerin, ekilmişliklerim toprağa.. Tutmuşken canımı, ruhumdan öp beni.. Toprağıma sür adını....

Bekleye bekleye kendimden bittim.. Sonuma vardım artık.. Hani zaman iyi gelirdi.. Zamanla geçecek, ümitlendirmelerine kendimi küstürdüm artık.. İyiliğim zaman alır.. Günler sensizlik sarhoşluğunda aylakken iyiliğimi zaman, alır... Ve geriye harabeliklerin içime zenginliği kalır.. Elimdeki son umudu gelişine bağladım..Kendimi astırma düğümüme. 'Çözme' de bu son bağlanmışlığı. Bilmemezlikte bu kadar usta değilsin.. Taklidi bırakman gerekirdi vaziyetim görülmeden de farkedilecekken.. En ufak bir yanılmışlığın, gülümsemelere karalar çalarken, ve senin gözlerin buna o kadar açıkken.. Sancılarıma farkındalığını göstermeliydin.. Artık.. Gelmeliydin.. Gel.... Gülümsemelerime çalacak karalar bulamıyorum.. Bulamıyorsun.. Bulunmuyorsun.. S/uçsuzluğunu göklerden al, sudan al, gecelerimden al, yangınlığımdan, yanmışlığımdan, içimin en bucaksız yerinden al ve öyle gel..

Gel, gözlerime şimdi yaz, ki son demindeyiz baharların sonunun yazıldığı zamana başlamanın.. Zaman iyice buz kesecek.. Kentimin suları buza ölecek.. Gittikçe katılaşmak senden uzak kalamayacak.. Ben sana açtım ve ancak aşabildim küçücük kendimi.. Bu kadar yorgunken nefesim.. Ver teneffüsümü benim.. Bir nefes de benim için çal benden.. Kaçmak dondurmayacaksa seni..

Geleceksin'li cümlelerle sınırlayamadım varlığını ve adının yanından eksiltemedim Nerdesin'lerimi.. Kimseler anlayamazdı. Bilirim ve belki bilirdik. Hep 'hemen dönecek' kaldım sana. Bi gelseydin.. Sana aitliğim, var olduğun yere 'içimin çevirilmişliği'.. Hep öyle durdum.. Öyle bekledim seni.. Bi cesaret edip değebilseydin yollarıma.. Biliyorum, geleceksin.. Mutlakalığı hala dilimde.... Ama hadi artık çık olduğun yerden bırak Marmara'daki ayrılık efsununu. Yaslan adının periliğiyle, anlamında adını taşıyan adıma.. Korkma, 'adım'la.. Belki bi 'korkak' adımla kanmak var Su'ya.. Uzaklığı denemenin kime ne faydası varki sevilen.. Ki her yer adınla dolu.. Elimi uzatıyorum sen, çekiyorum sen.. Kirliliğim arınmak isterken durulanmışlığım yine sen..

İçimden geçen cümlelerime, zamanında olan bir işleniş olarak kal harf karf.. İçimdeki yollara koyulmamışlığın kahırlı bir anı olarak kalsın.. Ve hani birlikte andıklarımızda kalsa/ydı.. Yok yok.. Bu geceyi de geçtim geleceğin vakitlerden.. Meğer 'biz' ne kadar vakitsizmişiz sevilmiş.. Yine aynı saatler başlıyor zamanı aydan koparamadığım.. Gülümsüyor musun; yine bir yıldız kaydı. Sadece düşüşünü görüyorsun değil mi.. Bir sigara daha yakılır dudaklarımın dokunulmamışlık öyküsüne.. Ve bir boş paketi daha buruşturup atarım, çözülmüş bir bulmaca sayfası gibi.. Gereksiz bu inkarlar, bu gelmemişlikle.. Kan kusmaya başlarım çözülmüşlüklere.. Kapat ışıklarını sen de ve uyu artık ayrılığa.. Sabah olmaz bu gece de.... Ama sen, gözlerimi açtığımda ne olur bana yine gülümse sevgili!.. Ben 'kayıp' giderim, sönmüş sevilmişliğimle....Ah gelmeyenim....



10.08.2008
02.44
kayıp

En son düzenleme: 08-10-2008 12:37 PM kayıp.

teşekkürler...

teşekkürler kayıp kardeş.çok güzeldi...

güzeldi

aşktan ayrılmasın yürekciğin dostum