gönül tellerinde
söylediğin türkülerde
ben hiç olmadım
maviyle yıkanmış masalların
kahramanı olamadım
dilek ağaçlarına astığın

bezde ben değildim
zaten menekşelerim
hiç sarı açmazdı ki benim
albatros gecelerindeki yakamozlarda
sevdiğinde değildim
çamlıcadan topladığın yıldızlar

beni sevenler topluluğuda değildi
zerre-i misgal'in dağıtıldığı ötelerde de
benim olmayacaktın değil mi
anlıyorum...
-----

şimdilerde ise
ötelerde aradığın ben değil

saklandığın gölgem
gizlendiğin kanatlarım
biliyorum...
-----
oysa
düşlerimden yüreğime hasretin inerken

kan kokulu gözyaşlarımı iliştirirdim
mavi yazmalı bohçaların kenarlarına
sen anlamazdın...
gecenin sessizliğine asarken
sensizliğin imkansızlığını
kızıl saçlarına taktığım umudumu

bilmem kaç gecelerim işgal ederdi
sen bilmezdin...
arafta kalmış çaresiz kalabalıklar
en sessiz çığlıkları atarken
benim sur'a adanmış feryatlarımı
sen duymazdın...

------
ömrüme geçirdiğin urganınla
itikafa iterken beni
gömleğimi arkadan yırtan seni
artık affediyorum
eyy sevgili